Çok güzelsin ama
Yanımda değilsin annem.

Seni çook seviyorum
Güneş gibi parlıyorsun,
Yaklaşamıyorum.

Gel diyorsun,
Gelemiyorum.
Çabuk diyorsun,
Yaklaşamıyorsun.

Seni seviyorum anne...

Elif Sude SARI
Yozgat
5. Sınıf

Elif, yüreğini anne öpücüğüne ayarlamış sanki. Anne sevgisi eksildiğinde susuz kalan çiçeklere döner çocuk kalbi. Şiir çoğalsın ve çocuk düşlerimizi aynalara emanet edelim hep. O sevgiye ihtiyaç duyduğumuz an bir anne şiiri yazalım ya da bir anne şiiri okuyalım. Tıpkı Elif’in yaptığı gibi...

Gökhan AKÇİÇEK (Şair)

Kardeşim Ali üç yaşında
Otist
Annem diyor ki
Bütün çocuklar özeldir
Ama ben Ali’nin daha özel olduğunu düşünüyorum Ali konuşamıyor
Belki büyüdüğünde de konuşamayacak
Ya da belki çok yemek yerse Konuşmayı öğrenebilir
Onunla trencilik oynuyorum
Bir de köşe kapmaca
Beni anladığını hissediyorum
Ona bazen kızıyorum
Bazen o benimle
Bazen ben onunla
Birlikte ağlıyoruz
Allah’tan onun konuşmasını istiyorum Onunla birlikte
Uçurtma uçurmak isterdim
İsterdim ki uçurtmayı
Ali tutsun

Zeynep YALSIZUÇANLAR

Ankara

Zeynep’in dünya tatlısı bir kardeşi daha var: Ali. Oysa Ali’nin kalbi, yağmurun yapraklarını incittiği bir papatya kadar narin... Bazı çocuklar öyle doğar, sevgiyle tamamlansın, öpücüklerle kundaklansın diye. Alfabenin ilk har  gibi, Ali’ye doğru taşan bir sevinç düşlüyor Zeynep. Merhamet ve duanın iyileştiremeyeceği hiçbir eksiklik yoktur aslında. Zeynep’in şiirinden içimize sızan şefkat cümleleri, değdiği her yerden tekrar tekrar bize dönüyor.

Gökhan AKÇİÇEK (Şair)